Vrijwilliger van de week: Karl Verheyen

Elke woensdag zetten we een vrijwilliger van ASKC in de bloemetjes en leren we hem of haar beter kennen aan de hand van 10 vragen. Vorige week mocht Iwan Danssaert de volgende vrijwilliger kiezen en hij koos voor toogmedewerker en vaste waarde aan de wedstrijdtafel, Karl Verheyen!

De dag na het beantwoorden van onderstaande vragen, is Karl betrokken geraakt bij een ernstig ongeval, waar hij geruime tijd voor zal moeten revalideren. Via deze weg wensen wij namens heel ASKC Karl een spoedig herstel toe.

Wie ben je en wat doe je in het dagelijkse leven?
Ik ben Karl Verheyen, 54 jaar en ambtenaar op de administratie van de civiele bescherming in Brasschaat. Verder ben ik papa van Oona (U19) en Wout (U17).

Wat is jouw rol als vrijwilliger bij ASKC en hoe lang doe je dit al?
Binnen ASKC ben ik ploegafgevaardigde van de U17/U19 en doe ik de wedstrijdtafel in de zaal. Tijdens het buitenseizoen vind je me met regelmaat achter de toog. Voor de rest probeer ik bij te springen waar nodig.

Hoe ben je ooit bij ASKC terecht gekomen?
Na een minder geslaagd voetbalavontuur is Wout in het derde leerjaar meegevraagd door Lentel, Ella V en Liv naar een training. Na de eerste training was hij verkocht en een jaar later is Oona ook beginnen korfballen.

Wat doe je in je vrije tijd, buiten ASKC om?
Ik ben fan van Scandinavische misdaadauteurs. In plaats van boeken te lezen, luister ik naar boeken. Dat kan ik dan combineren met andere activiteiten zoals het spelen van Farming simulator op de Xbox.

Wat is iets wat mensen misschien niet van jou weten?
Ondanks het feit dat ik 23 jaar lang betaald ben om te telefoneren, eerst reisbijstand en later 112, hou ik niet van telefoneren. Lang leve de email.

Wat is jouw mooiste herinnering aan een moment binnen de club?
De ontvangst binnen ASKC vanaf dag 1, iets waar ik van hoop dat dit nog steeds zo is bij de U7-U11. Persoonlijk de uitstap naar Phantasialand met het beruchte Snackpack, hé Alex.

Wat vind je het leukste aan vrijwilligerswerk?
Vrijwilligerswerk doe ik al van mijn 16 jaar en zet ik nu verder binnen ASKC. Het feit dat ik zelf kies waar ik me voor inzet is voor mij heel belangrijk. Als ploegafgevaardigde ben je betrokken bij het team en leer je ook de spelers beter kennen. Ik doe heel graag de tafel. Dat geeft je een ander zicht op de wedstrijd. Door me in te zetten binnen de club heb ik al veel mensen leren kennen en spreken mensen me ook regelmatig aan als ze een vraag hebben. Het moeilijkste aan vrijwilligerswerk vind ik NEE zeggen alhoewel ik er door de jaren heen beter in geworden ben.

Wat is jouw ultieme comfort food of favoriete maaltijd na een drukke dag?
Volgens mijn dochter maak ik altijd pudding als ik een opkikker nodig heb. Voor de rest doe je met Aziatisch of Italiaans eten zelden iets verkeerd bij mij.

Als je één dag helemaal vrij zou hebben zonder verplichtingen, wat zou je dan doen?
De ideale vrije dag voor mij is het vliegtuig nemen naar Geneve en ’s middags eten in een park. Dan met de trein naar Nyon even ontspannen op het terras van het kasteel met zicht op het meer en de Mont Blanc. Eten bij de Italiaan en nog snel een ijsje aan de rand van het meer en terug naar huis. Helaas is dit nog nooit gebeurd, maar het kan nog komen.

Dilemma's!
Altijd je sleutels kwijt of altijd 10 min te laat?
Altijd te laat helaas. Ondanks verbetering kom ik veel te laat.
Zaterdag vroeg op of zondag laat door?
Geen van beide. Jaren nachtwerk eisen zijn tol en vroeg opstaan of laat wakker blijven lukken me niet meer.
Vrijwilliger zonder waardering of goed betaald zonder plezier?
Vrijwilliger zonder waardering omdat ik dan nog altijd zelf mijn inzet kies. Waar geld is, zijn verwachtingen en daar heb ik het moeilijk mee.

Welke vrijwilliger binnen ASKC mag volgende week aan bod komen?
Ellen Brabants, lid van de maxi jeugdcel